Bakit ba hindi niyo ako maintindihan?
Hindi ko na alam kung san ko ilulugar ang sarili ko.
Hindi ko alam kung dapat ba akong mainis, umiyak, maglupasay o anupaman.
Hindi ko na nga pinili ipagtanggol ang sarili ko.
Pero ako pa rin ang mali. Kasalanan ko pa rin.
Hindi na ako umimik. Pero grabe ang inabot ko.
Nag-aaral naman akong mabuti. Pero bakit sa isang pagkakamali na hindi ko naman inaasahan, nawala lahat ng magagandang bagay na nagawa ko?
Tapos ngayon, sasabihin niyo, hindi niyo na ako pakikielaman?
Wala naman akong sinabing ganon.
Ayoko na.
Hindi ko na alam kung san ko ilulugar ang sarili ko.
Hindi ko alam kung dapat ba akong mainis, umiyak, maglupasay o anupaman.
Hindi ko na nga pinili ipagtanggol ang sarili ko.
Pero ako pa rin ang mali. Kasalanan ko pa rin.
Hindi na ako umimik. Pero grabe ang inabot ko.
Nag-aaral naman akong mabuti. Pero bakit sa isang pagkakamali na hindi ko naman inaasahan, nawala lahat ng magagandang bagay na nagawa ko?
Tapos ngayon, sasabihin niyo, hindi niyo na ako pakikielaman?
Wala naman akong sinabing ganon.
Ayoko na.







